داراى گلهاى زرد و كوچكى خواهند شد و آن گلها بعدا مبدل به تخم‌هاى زرد - چهره‌اى خواهند شد . كليهء اين گياه داراى بوئى است شبيه ببوى بز نر . قسمت طبى آن : تخم آن در موقعى كه رسيده باشد مصرف طبى دارد . مواد فعال آن : موادى چرب و چسبنده و تلخ و مادهء سابونين كه باعث تقويت و لينت روده‌ها است و ضد التهاب مىباشد . اطباء قديم هند جميع امراضى را كه ما فعلا با اين مواد معالجه مىكنيم آنان با روغن ماهى و زرنيخ و فسفر معالجه مىكردند . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : هيچ دوائى از ضماد تخم شنبليله براى معالجهء و سر باز كردن دمل‌ها بهتر نخواهد بود . نيز امراض ذيل را بوسيلهء ضماد تخم شنبليله معالجه مىكنند : زخم‌هاى بدبو ، زخم‌هائى كه بوسيلهء التهاب‌هاى لمفاويه « 1 » اضافه و زياد مىشوند ، دانه و زخم چركى كه بر سر انگشتها يافت مىشود ، زخم و جراحات پستان ، زخم‌هاى فرج زن ، چرك استخوانها ، اگزما ، تركيدگى و كوفتگى ، درد - هاى عضلهء روماتيسمى و زخم پاها كه به سختى معالجه مىشوند . نيز شستشو بوسيلهء جوشاندهء تخم شنبليله طراوت و تازگى پوست بدن را كه بشدت تركيده باشد به آن باز مىگرداند . نيز كوبيدهء تخم آن را در داخل جوراب ريختن پاها را از خطر يخ زدن نگاهدارى مىكند . دستور ساختن ضماد تخم شنبليله اين است كه : مقدارى از گرد تخم آن را در يك ظرف در مقدارى آب سرد بريزند و آن را بقدرى بهم بزنند كه نظير خمير شل شود ، سپس اين ظرف را با محتوى آن در ميان ظرف ديگرى كه از آن بزرگتر باشد بگذارند ، آن ظرف دوم بقدرى آبجوش داشته باشد .

--> ( 1 ) زخم‌هائى كه داراى رگهاى قرمز و سوزنده‌اى هستند ، و به زبان عاميانه از آن تعبير به مسموميت خون مىنمايند .